LocationsЖағдайдан биік мұрат: шектеулерден гөрі мүмкіндіктері мол БҰҰДБ-ға апарар жол
2026 ж. 13 July
Аптасына үш рет, әр жолы төрт сағаттан менің күн тәртібім гемодиализге бейімделіп құрылған. Бұл бірнеше жылдан бері осылай жалғасып келеді. Көпшілік менікіндей диагноз мансап жолын жалғастыруға тосқауыл қояды деп ойлайды. Ал мен үшін керісінше болды. Ол маған уақыттың қадірін білуді, тәртіпті болуды және шынымен маңызды нәрселерге назар аударуды үйретті.
Бүгінде мен БҰҰДБ-да жұмыс істеймін: ұйымның ІТ-инфрақұрылымын қолдаймын, іс-шаралар барысында техникалық көмек көрсетемін және әріптестеріме күнделікті туындайтын технологиялық мәселелерді шешуге көмектесемін. Алайда бұл жерге жету жолы оңай болған жоқ.
БҰҰ жүйесіне деген қызығушылығым 2007 жылы, банк саласында жұмыс істеп жүрген кезімде пайда болды. Ол кезде БҰҰ-ға жұмысқа орналасу нақты жоспардан гөрі алыстағы арман сияқты көрінетін. Уақыт өте келе бұл арман айқын мақсатқа айналды: мен халықаралық ұйымның бір бөлшегі болғым келетінін анық түсіндім.
«Алайда 2020 жылы өмірім күрт өзгерді. Тағдыр маған бұдан да үлкен сынақ дайындап қойған екен: маған созылмалы бүйрек ауруының бесінші сатысы диагнозы қойылды».
Гемодиализ өмірімнің ажырамас бөлігіне айналды: аптасына үш күн, әр жолы төрт сағаттан. Маған мүгедектіктің ең жоғары тобы белгіленді. Кенеттен бүкіл өмірімді диализ сеанстарының кестесіне бейімдеуге тура келді — жұмыс та, отбасылық өмір де, тіпті күнделікті қарапайым тірліктер де. Алайда дәл сол қиын кезеңде мен бір маңызды ақиқатқа көз жеткіздім: ауруым менің мүмкіндіктерімді шектемеуі тиіс.
Осы жолда отбасым мен үшін ең үлкен тірек болды. Жұбайым екеуміз үш бала тәрбиелеп отырмыз: екі қыз және ұлымыз бар. Дәрігерлердің болжамына қарамастан, ұлымыз 2022 жылдың шілде айында дүниеге келді. Өмір кейде күткенімізден де, түрлі шектеулерден де әлдеқайда қуатты екенін дәлелдейді.
Мен БҰҰДБ-ға алғаш рет 2021 жылы АКТ бөлімінің ассистенті лауазымына өтініш бердім. Іріктеудің бірнеше кезеңінен сәтті өттім, алайда сұхбаттасу кезеңінде іріктеуден өте алмадым. Қазір артқа көз жүгіртсем, негізгі кедергілердің бірі ағылшын тілімнің деңгейі болғанын түсінемін. Ол кезде ағылшын тілін білу деңгейім шамамен A1 болатын. Білгенімді толық жеткізе алмадым, кәсіби тәжірибем мен әлеуетімді де тиісінше көрсете алмадым.
«Бұл сәтсіздік мені мақсатымнан тайдырған жоқ».
Өз мақсатына жететін жолын анық білетін адамды не тоқтата алады? Ауыр дертке шалдығып, тұрақты түрде диализ қабылдап жүргеніме қарамастан, мен үшін жағдайдан гөрі табандылық пен мақсаттың маңызы әлдеқайда жоғары екенін білдім.
Сол кезең менің өмірімдегі бетбұрысқа айналды.
Мен желілік технологияларды, жүйелік әкімшілендіруді, инфрақұрылымдағы ақауларды анықтау мен жоюды, сондай-ақ техникалық құжаттамамен жұмыс істеуді тереңірек меңгере бастадым. Оқу жұмысым мен диализ кестесі қатар жүретін күнделікті өмірімнің бір бөлігіне айналды. Бірте-бірте техникалық мәселелерді жеке-жеке тапсырмалар ретінде емес, өзара байланысқан тұтас жүйенің бөлшектері ретінде көре бастадым.
2022 жылдың маусым айында тағы бір мүмкіндік туып, БҰҰДБ-ға Біріккен Ұлттар Ұйымының еріктісі ретінде қосылдым.
Бұл мүлде басқа орта еді — қарқыны жоғары, талаптары қатал және үйренуге мүмкіндік мол. Ағылшын тілі бұрынғысынша мен үшін ең үлкен сын болып қала берді. Әр күнім өзіме үйреншікті ортадан шығумен өтетін: әріптестермен қарым-қатынас жасау, техникалық құжаттарды оқу және кәсіби саламның тілін күнделікті тәжірибе арқылы меңгеру қажет болды.
Уақыт өте келе бәрі жеңілдей түсті. Тәжірибе сенімділікке ұласып, ағылшын тілімнің деңгейі A1-ден B1-ге дейін өсті. Көпшілік үшін бұл жай ғана тіл деңгейінің жоғарылауы шығар. Ал мен үшін оның мәні әлдеқайда терең еді. Бұл табандылықтың адамды қандай нәтижеге жеткізе алатынын көрсетті.
«БҰҰ еріктісі ретінде бір жыл жеті ай жұмыс істегеннен кейін, келесі қадамды жасауға дайын екенімді сезіндім».
2023 жылы АКТ бойынша Help Desk Assistant лауазымына конкурс жарияланған кезде, мен қайтадан өтініш бердім. Бұл жолы мен бұрынғыдан өзгеше үміткер едім: практикалық тәжірибем молайып, техникалық дағдыларым нығайып, өзіме деген сенімім арта түскен болатын. Іріктеу кезеңдерінің бәрінен сәтті өтіп, 2023 жылдың желтоқсанында БҰҰДБ қызметкері ретінде жұмысқа қабылдандым.
Ең үлкен сынақтардың бірі 2024 жылы болды. Белгілі бір кезеңде мен кеңседегі жалғыз ІТ маманы ретінде Алматыдағы БҰҰ Плазасында өтетін іс-шаралардың техникалық сүйемелдеуіне жауапты болдым. Кейде маңызды кездесулер басталардан бірнеше минут бұрын техникалық мәселелер туындайтын. Мұндай жағдайда қателесуге мүмкіндік жоқтың қасы еді. Сол сәттерде мен алғашқы сұхбаттасуым жиі есіме түсетін.
«Араға көп уақыт салмай, кезінде сұхбаттасудан өтудің өзі қиын болған мен енді БҰҰ агенттіктерінің жұмысы мен беделі үшін аса маңызды кездесулерді қамтамасыз ететін ІТ инфрақұрылымының үздіксіз әрі сенімді жұмыс істеуіне жауапты болдым».
Артқа көз жүгіртсем, бұл оқиға тек БҰҰДБ-да жұмысқа орналасу туралы емес сияқты. Бұл ілгерілеу әрдайым түзу жолмен жүрмейтінін түсіну туралы. Кейде мақсатқа жету үшін көбірек уақыт қажет болады. Кейде жол сіз ойлағаннан да қиын болуы мүмкін. Бірақ бұл алға жылжуды тоқтату керек дегенді білдірмейді.
Мен үшін БҰҰДБ адамдардың әлеуетін шынайы бағалайтын ұйымға айналды. Көптеген жерде денсаулық жағдайы немесе жеке өмірдегі ерекшеліктер шектеу ретінде қарастырылуы мүмкін. Ал БҰҰДБ-да адамның нені істей алатынына, қандай білім мен тәжірибеге ие екеніне және ортақ мақсатқа қалай үлес қоса алатынына мән беріледі.
«Шынайы инклюзия тек құжаттарда жазылған қағидаттардан тұрмайды. Ол әртүрлі өмірлік жағдайды бастан өткерген адамдардың белсенді өмір сүріп, өз әлеуетін жүзеге асырып, кәсіби тұрғыдан дамуына мүмкіндік жасаудан көрінеді».
Осы жолда түйген ең маңызды сабағым болса, ол мынау: түрлі жағдайлар бізді баяулатуы, жолымызды күрделендіруі немесе бізден көбірек төзім мен табандылық талап етуі мүмкін. Бірақ олар адам әлеуетінің шегін айқындай алмайды.
Ал егер менің тарихым кем дегенде бір адамға арманына қол созудан қорықпауға, өзіне сенуге және қандай жағдай болса да алға ұмтылуға шабыт берсе, онда осы жолда жүріп өткен әрбір қадам бекер болмағаны.
